Sobota, 2.02.2013

Cześć wszystkim,

Tak jak w pierwszym, nieudanym muszę sobie przyznać poście, pragnę pisać tutaj o sprawach, które większość osób ukrywa - jakby był jakiś wstyd. Więc dzisiaj chciałabym poruszyć temat uzależnień. Każdy z nas zna osobę, którą to dotknęło.
Ba większość ma z takimi osobami styczność na co dzień. Jak ja. Dlatego nie obrażajcie się od razu na mnie :) Nie mogę pojąć dlaczego spora część osób nic nie zrobi w związku z ciągłymi awanturami, demolkami, ubliżaniem... U mnie w domu też ciągle ktoś się drze, nigdy nie wiem co zastane po powrocie ze szkoły. My, młodzi to jeszcze byśmy coś zrobili, czy wysłali do jakiegoś ośrodka albo na terapię. Ale dorośli? Zwłaszcza w podeszłym wieku? Nic kompletnie. Do mojego dziadka nie dociera, że albo trzeba zignorować durne zaczepki, albo wziąć się w garść i cokolwiek zrobić, żeby było lepiej. Wstydzę się nawet zapraszać ludzi do domu. A i tak kiedy się przyznam jak jest na pytanie "czemu mnie nie zaprosisz?" - nie rozumieją, że nie chce, aby ktoś widział najebaną w cztery dupy członka mojej rodziny, a przede wszystkim słuchał ciągłych awantur. Na pewno któraś z Was ma podobnie jak ja, bo nie wierzę, że wśród tylu użytkowników blogspotu, wszyscy mieli pięknie i kolorowo.

Kończę na dziś,

Gorąco pozdrawiam.